Het Rode Klif


Het Rode Klif is een deel van de eindmorene van de ijskap uit de Saale - ijstijd. Deze morene loopt van Texel naar Wieringen, via de Gaasterlandse kliffen over Urk, Schokland en Vollenhove naar het oosten. Het Rode Klif is 10 meter boven
N A. P. en bestaat uit roodachtig leem. Van het oorspronkelijke klif is nog maar een deel over. Vroeger was de zuidzijde onbegroeid en deze rees als een "rood klif' op uit de Zuiderzee. De hoogte van het klif en de kleur sprak tot de verbeelding. Men vertelde dat het een oude vulkaan was die in oeroude tijden vuur had gespuwd. Aan het begin van de jaartelling zou het klif hebben gebrand en het vuur zou door offers aan de god Stavo te brengen, zijn gedoofd.

De Friese Vrijheid
Voor de Friezen is persoonlijke en politieke vrijheid een van de hoogste waarden. In de Middeleeuwen vertaalde deze vrijheidsdrang zich in fel verzet tegen het feodale stelsel. De Friezen ontwikkelden een eigen vrijheidsideologie. Volgens deze ideologie hoefden de Friezen behalve de keizer geen enkele autoriteit te erkennen. Hoewel deze ideologie al in de Middeleeuwen werd betwist, heeft zij tot 1498 stand gehouden. Niet alleen in de tijd van de Republiek maar ook in het hedendaagse Nederland, is het Friese vrijheidsideaal levend gebleven.

De Slag
Gedurende de Middeleeuwen wordt de Friese autonomie voortdurend aangevallen. Wereldse en kerkelijke machthebbers doen steeds weer aanspraken op de ‘Zeven Friese Zeelanden'. De veldslag die het meest tot de verbeelding spreekt is die van 26 september 1345 toen de jonge graaf Willen IV van Holland en Henegouwen met zijn ridders tegen Friesland optrok. De graaf had ervaring als kruisridder; ook enkele Hollandse steden, op de eerste plaats Delft, steunden het avontuur. Het ridderleger kwam vanuit West - Friesland over de Zuiderzee naar Stavoren. Het Friese leger wist de edelen vernietigend te verslaan. Willem IV zelf sneuvelde. De Friezen beschouwden Maria als hun hemelse beschermvrouwe. Daarom wordt de 26e september tot op heden de Friese Lievevrouwendag genoemd. De overwinning had tot gevolg dat de Friezen nog 150 jaar hun zelfstandigheid konden bewaren.

De Herdenking
In de twintigste eeuw zocht de Friese Beweging een symbolische plek om hun strijd voor taal en cultuur te gedenken. Na de oorlog werd de vrijheidsstrijd van 1345 met die van 1945 verbonden. Sinds 1945 is het Rode Klif de plek waar de Friezen jaarlijks hun eeuwenlange strijd herdenken en deze plaatsen in het kader van strijd voor de rechten van mensen en volkeren op de hele wereld.